Şubat 04, 2010

pessimistic therapist of the year

Kayıp. Terapide en çok çalışılan konu. Sadece ölüm değildir kayıp, ya da birinden ayrılmak. Hayat bir nevi kayıp aslında. Düşünelim ortalama bir insan ömrünü. Doğduğumuz anda başlıyoruz kaybetmeye. Annemizin karnından dışarı alındığımız an, yani doğduğumuz an ilk kez kaybediyoruz. Açlığımızın saniyede doyurulmasını ve sıcacık bir ortamda zarar görmeden korunmayı kaybediyoruz. Sonra yavaş yavaş büyüyoruz. Büyürken bazı şeylerde daha iyi oluyoruz ama bir yandan sürekli kaybediyoruz. Yürümeye başlıyoruz her şeyin ayağımıza gelmesini kaybediyoruz, okumaya başlıyoruz bize masal okuyan insanları kaybediyoruz, okulda daha çok arkadaş ediniyoruz mahalledeki arkadaşlarımızı kaybediyoruz. Zamanla her şeyi yalnız yapmaya başlıyor, ergen ve asi oluyor, sonsuz korunmayı kaybediyoruz. Biraz daha zaman geçiyor hayatımıza insanlar giriyor, bir gün belki pembe minik bir yaratık hayatımıza dahil oluyor ve bir kez daha zar zor kazandığımız özgürlüğü kaybediyoruz. Zaman geçiyor o pembe yaratık büyüyor sizden ayrılıyor bu sefer onu kaybediyoruz. Sürekli bir şeyleri kaybedip, yitirip kayıplara alışıp yaşamaya çalışıyoruz hayatta.

Hayatın gerçeği ne diye sorsalar bana, çok karamsar geldiğini biliyorum ama kayıp derdim sanırım.

Bana gelince, ben yine kaybettim.

4 yorum:

ozkan dedi ki...

Neyi kaybettin??

Wow... Ben de kendime karamsar derdim :p
Çok doğru bir tespit bence. Ama hayatın gerçek anlamı bana göre dengeli değişimi sürdürebilmek, yani bir yandan sürekli kaybederken diğer yandan da sürekli kazanmak. Dengeyi yakalamak esas olan. Ama eminim bunu sen de biliyorsun, hatta bu yazında madalyonun bir yüzünü kastederek diğerini de bize farkettirmek istediğini düüşünmüştüm. Ancak son ve sondan önceki cümleyi okuyunca bundan şüphe duydum. Öyle mi?

Yesil Kurba dedi ki...

sadece karamsar bir günündeyim diyelim :) ama evet insan doğduğu anda başlıyor kaybetmeye, kayıplarla yoluna devam ediyor. Tabi ki de her kayıp travmatik ya da üzücü değil, bazıları adaptive, güçlendirici ve gerekli. ben biraz fazla karardım bugün ondan özkancım her şey yolunda yoksa :)

pdk dedi ki...

Karşımdaki
Durmuş da,
öylece...
karşımda.
Diyor ki;
istersen hiç başlamasın.


Muti
2008 - Ağustos
(http://ebda.blogspot.com/)

Yesil Kurba dedi ki...

yok bir şey yazamıycam buna cevap