Mart 17, 2010

No need for words now. We sit in silence. You look me - in the eye directly.

Tekrardan başladım kendi terapime. Bu sefer görüş alanımın sağ tarafında divan var. Freud'um kulakların çınlasın!!! Garip çok garip bir deneyim. Korkutucu. Bilinçdışımın karanlıklarına girmeye hazır mıyım? Ne kadar direnç göstericem? Nasıl aktarımlar yaşıycam? Hepsi kafamı her gün kurcalayan sorular arasında. Ama orası, yani odanın içi.. Sanki zaman daha yavaş akıyor orda. Bu mümkün mü peki? 

Bazı yerlerde daha yavaş akabilir mi zaman?