Yine yazamadığım dönemlerimdeyim. Özellikle yazmıyorum çünkü bu aralar benden çıkacak her kelime biraz emo, biraz teenage, biraz dünyanın yükünü sırtlanmış bir modda olacak gibi geliyor. Evet içim sonsuz sıkılıyor, bir yandan master başvuruları bir yandan her hafta cuma günü gidip hayatımı deliler gibi sorguladığım bir saat, bir yanda saçma sapan olaylar... Yok hiç normal değilim sanki, bıraksam yazmaya kendimi içimde uyuyan korkunç bir Cezmi Ersöz uyanıcak gibi hissediyorum. Ya da biraz daha zorlasam sarhoş bir Teoman'dan çıkma cümleler kurucam şu sayfada. Onun için en iyisi dokunmamak tuşlara!
Şu anda havaalanındayım yine. Dakikalar sonra kırmızılı beyazlı - thy olamadık ama renklerinden çaldık - uçağım gelip beni götürcek en güvenli sığınağa. Koşulsuz sevgiyle sarmalanıp annemin-babamın yanında sonuna kadar şımartıcam kendimi.
Baktık, denedik, gördük...
Başka yerde bulunmuyor o sevgi.
3 yorum:
güle güle git, güle güle gel (ve hep güle güle yaşa hayatı) dileklerimle iyi tatiller derim, kitapların arasında dinlenmeyi unutma sakın.
okul bitimine yakın oluyor sanırım bu sendrom, hangi blogu açsam "ben dahil!" bu huysuzluktan bahsediliyor. önümüz yaz her şey güzel olacak! :) diye umut vermek istiyorum herkese, bana... son cümle şahane, hakkaten öyle..
sınavımı atlattım, depresif modumdan çıktım, yeteri kadar olmasa da az biraz yüzdüm, daha ne isterim :)))
Yorum Gönder